بدون عنوان

سلام به عشقم ... به گل پسرم که مثل آقاها دراز کشیده و داره بی بی انشتین می بینه ...

وای اصلاً باورم نمیشه این همون پسر نانازیه منه که تا همین چندوقت پیش گریه اش امون همه رو بریده بود ...

دیگه برای خودش مردی شده ... هرچند از روز اولی که به دنیا اومد من همیشه گفتم ... هیچوقت احساس نکردم با یه نی نی طرفم ... همیشه احساس می کردم بیشتر از سنشه و حتی بیشتر از من ....

ولی گریه هاش که معضلی شده بود با ما خداحافظی کرد و خداروشکر جز دو سه روزی به صورت مختصر برای واکسن به ما سر نزد ...

و اما از کارهای گل پسرم ...

چندروز پیش مامانی رفته بود و یه شورت لی با یه تیشرت خوشگل برای پسملی دیده بود و اومد به من گفت بیا بریم اگه پسندیدی بخر ...

منم که رفتم و جوگیر شدم و با وجود این همه لباس که پسملی داره دو دست هم من براش خریدم ...

عصری که بابایی اومد تنش کردیم که ببینیم اندازه اس یا نه ...

پسملی اینقدر ذوق کرده بود که نگو و نپرس ولی ما نزدیم به حساب لباس نو تا اینکه این مسئله دیروز که داشتیم می بردیمش خونه مامانی تکرار شد ...

راستی دانیال ، وقتی لباس نو می پوشم و یا روزی که موهامو مش کرده بودم چشم از تغییرات بر نمیداره و شیر نمیخوره ... این هم از هوش پسملیه خداروشکر ...

و اما دیروز تو خونه مامانی ...

دانیال تو بغل باباجونش نشسته بود که یهو متوجه شدیم هرچیزی که باباجون میخوره از مبدأ تا مقصد به طور کامل توسط آقا دانیال اسکن و دنبال میشه ...

کلی ذوق کردم ...

آخه پسرم دیروز فقط 4 ماه و ده روزش بود ...

اینا همه اش به من مژده میده که من مامان یه آقا پسر خوشگل و باهوشم و من روزی هزاربار خدارو به خاطر این نعمت بزرگش شکر میکنم ...

ایشالا به هرجا که دوست داری برسی مامانی ...

عاشقتم برای هم عمرم